KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2016/11514 E., 2019/279 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Madencilik Gıda San. ve Tic. AŞ aleyhine 27/06/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı şirket tarafından işletilen krom işletme tesisinin faaliyetleri sırasında ve şirkete ait nakliye araçlarının geçişi sırasında oluşan tozun meyve bahçesine zarar verdiğini ve ürün kaybı meydana geldiğini belirterek uğradığı maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca meydana gelen zarar ile şirket faaliyetleri arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden; dava dilekçesinin davalıya 03/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ise 08/07/2014 tarihinde mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmaktadır. Zamanaşımı def’i bir hakkın dava edilebilme niteliğinden yoksun kaldığını ifade eden ve davanın esasını etkileyebilecek hukuki durumdur. Bu nedenle de öncelikle ve hadise hükümleri uyarınca incelenip çözümlenmesi gerekmektedir. Şu halde, mahkemece davalının zamanaşımı def'i yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2016/11514, K. 2019/279, 23 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama