KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2016/12528 E., 2019/3710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/05/2000 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’in tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;Dava; itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyanın incelenmesinde. Mahkemece verilen hükmün ‘’1/b’’ numaralı bendinde, ...
4.İcra Müdürlüğünün 1999/1842 esas nolu dosyasındaki icra takibine, davalılardan ... ve ... tarafından yapılan itirazın kısmen iptali ile 3.563.999.282 TL (3.564,00 YTL) asıl alacak ve işlemiş faizi ile birlikte 9.523.798.081 TL (9.523,80 YTL) yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği görülmüştür.
Oysa ki mezkur hükmün gerekçesinde, 17/06/2015 tarihli bilirkişi raporu ve ek rapora dayanılarak, 3.563.999.282 TL (3.564,00 YTL) asıl alacak ve 9.523.798.081 TL. (9.523,80 YTL) işlemiş faiz yönünden takibin devamına, itirazın iptaline karar verilmiştir.
Mahkemece verilen kararın gerekçesinde asıl alacak miktarı ve sadece işlemiş faiz alacağı ayrı ayrı belirtilmiş olmasına rağmen, hükmün ‘’1/b’’ bendinde toplam alacak miktarı olarak sadece işlemiş faiz alacağı miktarı gösterilmiştir.
Bu durum hükmün infazında tereddüt oluşturup bozmayı gerektirse de, anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’un 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2016/12528, K. 2019/3710, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama