Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/12924 K.2017/1616

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkında açılan davaların reddine, ... ve ... aleyhine açılan davaların ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir.

Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir.

25/01/1985 günlü, 1984/5 esas ve 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

Dosyanın tetkikin de; davalılardan ..., ... ve ...'ın vasilerine usulüne uygun tebligat yapılmak üzere Dairemizin 28/03/2016 tarihli kararı ile dosyanın geri çevrildiği; davalılardan ... vasisi erekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, aynı zamanda kısıtlı olduğu anlaşılan davalı asil ...'a da gerekçeli kararın tebliğ edildiği, tebliği müteakip davalı ...'ın kararı temyiz ettiği ancak temyiz harcının eksik olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilmiş olmasına rağmen, kararı davalı asil ...’ın temyiz ettiği, temyiz harcının yatırılmadığı görülmüştür. TMK'nın 407 ve 462. maddeleri kapsamında ... vasisi Kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı

takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılması, vasinin temyizi kabul etmesi durumunda, harç eksikliğinin giderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.