Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/13452 K.2017/881

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ..... aleyhine 04/05/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 12/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece “... Dosya kapsamına göre nakdi tazminatın dava ve icra takibinden önce ödenmeme nedeninin davalı kurumun nakdi tazminat ödenmeme iradesinden kaynaklanmayıp davacının bir kısım belgeleri usulüne uygun olarak davalı kuruma iletmemesinden kaynaklandığı, bu açıdan bakıldığında davalı kurumun takip yapılmasına ve akabinde dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşıldığından davacı lehine ücreti vekalet takdir edilmemiş...” şeklindeki gerekçe ile davalı yararına da vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesinde davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir edeceği düzenlenmiştir.

Şu durumda; davalının davaya konu borcu geç ödemesi, davacının gerekli belgeleri tamamlamamasından kaynaklandığına göre, tarafların haklılık durumu dikkate alındığında, HMK'nın 326. maddesi gereği davalı yararına yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince kararın bu haliyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.