Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/13639 K.2019/52

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 16/06/2014 gününde verilen dilekçe ile, birleşen davada davalı ... Genel Müdürlüğü ... ve ... aleyhine 24/06/2014 gününde verdiği dilekçe ile orman yangını nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Birleşen davada esasen tek davalı bulunmasına rağmen, mahkemece davalı kurumun alt birimlerinin de ayrı ayrı müstakil davalı olarak karar başlığında gösterilmesinin maddi hata olduğu ve mahallinde düzeltilebileceği değerlendirilerek, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl ve birleşen dava, orman yangınından kaynaklanan haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamında, vekalet ücretinin hangi dava yönünden asıl ve birleşen davada kendisini vekille temsil ettiren hangi davalılar yararına hükmedildiği belirtilmeksizin, mahkemece “davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 5.867,33’er TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile ayrı ayrı davalılara verilmesine” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesinin (2) numaralı fıkrası, "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

Ancak, davaların birleştirilmesi halinde birleşen dava ayrı dava olma özelliğini korumaktadır. Şu halde mahkemece asıl ve birleşen davanın iki ayrı dava olduğu gözetilerek, asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.