KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2016/13959 E., 2019/461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kağıt Karton San. ve Tic.
AŞ aleyhine 20/04/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 05/02/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince,
Dava davalıya ödenen kısa çalışma ödeneği nedeniyle alacak istemini ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının başvurusu üzerine kendisine kısa çalışma ödeneğinin ödendiğini ancak kısa çalışma programına uyulmadığını beyan ederek yapılan ödemenin tahsilini istemiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından ve gerekçeli karardan anlaşılacağı üzere davacı tarafından ödenen kısa çalışma ödeneğinin 04/10/2011 tarihli yazı ile istendiği, 15 günlük ödeme süresinin eklenmesi ile faiz başlangıç tarihinin 20/10/2011 olması gerekeceği belirtilmesine rağmen tarihte hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca faiz başlangıç tarihi değiştirilerek kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2016/13959, K. 2019/461, 5 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama