Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/14800 K.2017/1161

Davacı vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 21/03/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyizlerine gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesinde “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Mahkemece davalılar vekili lehine tek avukatlık ücreti hükmolunması gerekirken ayrı ayrı avukatlık ücret taktiri doğru değildir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi uygun görülmüştür.

3-Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, kendilerini vekille temsil ettirmiş olan davalılar yararına, talep edilen maddi tazminatın ıslah edilen miktarı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesindeki miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirse de, yine belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince hükümdeki bentler düzeltilerek onanmalıdır.