Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/14831 K.2017/468

Davacı ... vekili Avukat ..., Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/03/2016 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikâyet nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi hakkında hırsızlık isnadında bulunarak şikayetçi olduğunu, soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verildiğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın HMK 114/1 ve 115/2 maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2 maddesinde "Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısmında yazılı avukatlık ücretine hükmolunur" şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Mahkemece bu husus göz önüne alınmaksızın davalı yararına maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.