Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/15233 K.2019/487

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Nakliyat İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 02/10/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından faiz başlangıcına ilişkin olarak ve davalı vekili tarafından esasa ilişkin olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı ...’ın davalıya yönelik olarak işçi alacaklarına ilişkin dava açtığını yargılama sonucunda davanın kabulüne, karar ve ilam harcının davalı tarafından ödenmesine hükmedildiğini, ... vekilinin gerekçeli kararın tebliği talebinin davalı tarafından harcın yatırılmamış olması sebebiyle mahkemenin ek kararı ile reddedilmesi üzerine, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurulduğunu, dostane çözüm kapsamında dava dışı ...’a tazminat ödemek zorunda kalındığını, yapılan ödemeye davalının sebebiyet verdiğini belirterek rücuan tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının harcı yatırmaması sebebiyle davacının dava dışı 3. kişiye ödeme yapmak zorunda kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamından; dava dışı ... vekilince davalıya karşı ... 1. İş Mahkemesi’nin 2009/22 esas sayılı dosyası ile işçi alacaklarına ilişkin dava açıldığı, davanın kabul edilmesi üzerine karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulduğu, dava dışı ... vekilinin gerekçeli kararın tebliğini talep etmesi üzerine mahkemece 19/06/2009 tarihli ek karar ile Harçlar Kanunu 28/a ve 32. maddelerine göre harcın yatırılmamış olması sebebiyle talebin reddedildiği,

... vekilinin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 50114/09 başvuru numaralı dosyası ile 3.500 euro ödemenin kabul edilmesi halinde dostane çözüm dikkate alınarak davanın kayıttan düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının dava konusu ödemeyi yapma sebebi AİHM kararı uyarınca ek kararın verildiği tarihte yürürlükte olan 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 28/1-a maddesindeki “karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilemez” şeklindeki hüküm olup davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Bu nedenle istemin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekir.