Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/15364 K.2019/1740

Davacılar Mehmet Altınsoy ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/02/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın destekten yoksun kalma tazminatı yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 12/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından, 22/09/2016 tarihli ek kararın incelenmesi ise davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların 22/09/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; iş kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat istemi yönünden davanın kabulüne; manevi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların aynı olaya ilişkin olarak tek vekil ile temsil edilmiş olmalarına rağmen, mahkemece her bir davacı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır. Davanın kabulüne karar verilen ve kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren davacılar yararına AAÜT hükümleri uyarınca tek vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmişse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3. madde yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası gereğince kararın bu sebeple düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle aynı olaydan kaynaklanmış olsa da ihtiyari dava arkadaşı konumunda olan ve davaları esas itibariyle birbirinden bağımsız niteliği haiz bulunan davacılar için ayrı ayrı vekalet ücreti tayininde bir usulsüzlük bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma (düzelterek onama) kararına katılmıyorum.18/04/2019