Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/1558 K.2017/8561

Asıl davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat, birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından davalılar ... ve ... aleyhine 14/06/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi asıl dava açısından davacı ... vekili, birleşen dava açısından davalılar Rafet ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre birleşen dava davalısı ...'un tüm, asıl dava davacısı - birleşen dava davalısı Raffet Durmuş'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- ...'un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, asıl dava açısından davacı ..., birleşen dava açısından davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı ..., davalı tarafından göğsünden bıçaklandığını, bıçak darbesinin göğsüne 1 cm mesafede durduğunu, ölümle burun buruna geldiğini, yatarak tedavi gördüğünü, ceza yargılamasında yaralanmasının "basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak" nitelikte olduğunun tespit edildiğini, yaralanmadan kaynaklı acı duyduğunu belirterek; manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, olayı davacı taraftan kaynaklanan haksız tahrikin etkisi altında gerçekleştirdiğini, tamamiyle zenginleşme amacıyla açıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece asıl dava açısından, yapılan ceza yargılaması ile sabit olay nedeniyle tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile davalının eylemini davacının hakaret eylemine karşılık olarak meydana getirdiği anlaşıldığından belirlenen tazminat miktarından takdiren bir miktar indirim yapılarak davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişimi, davacı-karşı davalı ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanması, olay tarihi ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında asıl davada hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.