Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/15880 K.2019/1292

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne izafeten Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü aleyhine 04/03/2015 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece kararın gerekçesinde faiz başlangıcının ödeme tarihi olması gerekirken sehven dava tarihinin yazıldığı belirtilmiş ise de; davacının isteminin dava tarihi olduğu dikkate alındığında gerekçeye yönelik bir bozma yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının doğuştan epilepsi hastası olan kızı ...'in bakımı ile daha iyi ilgilenebilmek amacıyla evde bakım hizmeti olarak adlandırılan yardımdan faydalanabilmek amacıyla Sosyal Hizmetler Kurumu'na başvurduğunu, davacıya 2007 yılında evde bakım ücreti bağlandığını, davacının eşinin ...'da çalışmaktayken 2007 yılından itibaren ...'e gönderildiğini, bu tarihten sonra da ikametgahını ...'dan ...'e taşıdığını, eşi çalışmak için ...''e yerleşse de davacının ve kızının tedavi ve kontroller nedeniyle 2013 yılının ekim ayına kadar ...'da yaşamaya devam ettiklerini,

ancak davacıya bağlanan evde bakım ücretinin davalı idare tarafından 19/04/2010 tarihinde adres değişikliği yaptığından ve bu hususu kuruma bildirmediğinden bahisle haksız bir biçimde iptal edildiğini, 19/04/2010 tarihi ile 01/11/2013 tarihleri arasında davacıya ödenen 26.502,29 TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesinin istendiğini,

davacının hakkında yasal işlem başlatılacağı baskısıyla ödeme yapmaya zorlandığını ve davalının hesabına 21/01/2015 tarihinde 33.186,44 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın kabulü ile davacıdan haksız olarak tahsil edilen 33.186,44 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı kurum vekili; ikamet adresinde yapılan değişikliğin İzmir İl Müdürlüğü 'ne bildirilmediğini, davacının kızı ile ilgili evde bakım hizmetinin kurum tarafından 21/02/2014 tarih ve 209 sayılı olur ile iptal edildiğini, ilgili yönetmeliğin 11.maddesinin 3.fıkrası gereğince en geç 15 gün içinde adres değişikliğinin il müdürlüğüne bildirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 2828 sayılı Kanun'un Ek 7. maddesinin son fıkrası uyarınca evde bakım ücretinin hangi hallerde kesileceğinin hüküm altına alındığı, bakıma muhtaç olan kişinin adres değişikliğinin bildirilmemesinin ödenen bakım ücretinin kesilmesini gerektirmediğini, dosya üzerinde inceleme yapan bilirkişi tarafından düzenlenen 12/11/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda da davacının davalıya ödediği toplam miktarın 26.502,29 TL olduğunun hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı, davalı kurum tarafından hakkında yasal işlem başlatılacağı baskısıyla ödeme yapmaya zorlandığını ve bu baskı altında 21/01/2015 tarihinde 33.186,44 TL ödemede bulunduğunu belirterek para üzerinde tasarrufta bulunamaması nedeniyle uğradığı zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazminini talep etmektedir.

Diğer bir deyişle dava, işlemiş faiz alacağına ilişkin olmayıp, yasal yollara başvurulacağına yönelik baskı altında yapılan yersiz ödeme nedeniyle istirdat istemine ilişkindir. Davacının zararının, davalı kuruma yapılan ödemenin faiz getirisini de kapsaması, alacağa faiz yürütülmesine engel değildir. Eldeki davada, paranın faiz getirisi müddeabihe dönüşmüştür.

Mahkemece bu duruma aykırı olarak, davacı tarafından 21/01/2015 tarihinde ödenen 33.186,44 TL'den talebin faize ilişkin kısmı düşülerek hesaplanan 26.502,29 TL açısından davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.