Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/16056 K.2019/839

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/06/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; tarafların dünür olup, aralarında çocuklarının boşanma davası nedeniyle husumet bulunduğunu; 25/01/2013 tarihinde davalının, müşterek torunlarını bırakmak için müvekkilinin ikametine geldiğini ve gıyabında “şerefsizler çocuğa bakmıyorlar” şeklinde sözler sarf ettiğini, bu olaydan sonra aralarında yaşanan tartışmada da “terbiyesiz, dün çarşıda ne işin vardı kocamı arıyordun” şeklinde sözlerle müvekkiline hakaret ettiğini, davalı hakkında ... Kapatılan 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/224 esas 2014/192 sayılı kararı ile hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiğini beyan ederek, müvekkilinin belirtilen eylemler nedeniyle uğramış olduğu manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacıya yönelik “terbiyesiz, dün çarşıda ne işin vardı kocamı arıyordun” şeklinde sözler sarf ettiğinin kesinleşen mahkumiyet kararı ile sabit olduğu gerekçesiyle, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin 2. fıkrasında; ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir'' şeklinde düzenleme mevcuttur.

Dosya kapsamından; dava dilekçesinde, davalı tarafından sarf edildiği iddia edilen “terbiyesiz, dün çarşıda ne işin vardı kocamı arıyordun” şeklindeki söz ve ifade dışında, “şerefsizler çocuğa bakmıyorlar” şeklinde gıyapta sarf edildiği iddia edilen beyan nedeniyle de kişilik haklarının saldırıya uğradığı belirtilerek manevi tazminat isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece; davalının, davacıya yönelik “terbiyesiz, dün çarşıda ne işin vardı kocamı arıyordun” şeklindeki ifadesinin kesinleşen mahkumiyet kararı ile

sabit olduğu gerekçesi ile bu eylem gözetilerek talebin kısmen kabulüne karar verilmiş; davacının dava dilekçesinde yer alan diğer talebi ise değerlendirilmemiştir.

Dava dilekçesinde belirtilen tüm taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine aykırı biçimde davacı tarafından iddia edilen, davalının diğer beyanına ilişkin bir değerlendirme yapılmaması ve bu talebin gerekçeli kararda karşılanmamış olması usul ve yasaya uygun değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.