Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/16067 K.2017/1920

Davacı .... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/11/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalı kurumun ... Okulu önünde yer alan şebeke hattının bilinmeyen bir nedenle yanması sonucunda, kurumlarına ait ... santralinde bulunan yer altı kablolarının hasar gördüğünü beyan ederek, hasar tespit tutanağında belirlenen malzeme tutarı, işletme zararı ve işçilik bedelinden oluşan maddi zararın davalı kurumdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, talebin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan tutara malzeme bedeli ve işletme zararının yanı sıra işçilik bedelinin de dahil edildiği, bu şekilde bulunan bedele hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, haksız eylem sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olduğundan, zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Davacı bir anonim şirkettir. Şirket faaliyetinin devamlılığının sağlanması için sürekli olarak istihdam ettiği işçileri bulunmaktadır. Davacının zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler, şirketin faaliyetinin devamlılığı için yapmak zorunda olduğu genel idare giderleri kapsamındadır ve haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece hüküm altına alınan asıl alacak miktarının bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler, bir başka deyişle genel idare giderleri olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözönüne alınarak hasarın giderilmesi için davacının özel olarak işçi tutup harcama yapıp yapmadığının araştırılması, bu konuda davacı tarafın delillerinin sorulup saptanması, buna göre yeniden bilirkişi raporu alınması ve oluşacak sonuca göre bir karar

verilmesi gerekirken, özel olarak işçi tutulup harcama yapıldığının kabulü ile işçilik bedelinin de zarar kapsamına dahil edildiği bedele hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.