Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/3026 K.2018/6470

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... mirasçıları aleyhine 05/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/12/2015 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 23/10/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar ...geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava evlenme vaadi ve terk eylemlerine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'ün ileride resmi nikah kıyılacağı vaadi nedeniyle 15 yıl karı koca gibi birlikte yaşadıklarını, ancak davalının hiçbir gerekçe ve haklı neden olmaksızın çocuklarının ve torunlarının baskısı ile kendisini terk ederek başka bir eve taşındığını, davalının davranışının haksız fiil teşkil ettiğini, terk edilmesi nedeniyle güç durumda kaldığını, manevi şahsiyetinin zarar gördüğünü, davalının maddi desteğinden ve gelecekteki maddi imkanlarından yoksun kaldığını beyan ederek maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının kazanımlarının maddi ve manevi zararlarını karşılayabilecek düzeyde olduğu, davalının aynı zamanda müşterek haneyi mücbir sebep hali sayılan hastalık nedeniyle terk ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından tarafların resmi nikah işlemi yapmaksızın birlikte yaşadıkları, davalının birlikteliği sona erdirdiği ve bunun hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, manevi tazminat isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı ile yargılama sırasında vefat eden davalı arasındaki nikahsız birliktelik, Türk Medeni Kanunu anlamında gerçekleşen ve hukuk alanında geçerlilik taşıyan bir evlilik niteliğinde değildir. Bu nedenle, aralarındaki ilişkinin aile hukuku kurallarına göre değil; Borçlar Hukuku'na ve özellikle de haksız eylem hükümlerine göre değerlendirilmesi gerekir.

Davacı kadın, davalı ile rızası ile birlikte olmuş ve 15 yıl birlikte yaşamaları da dikkate alındığında evlilik vaadi ile kandırıldığını kanıtlayamamıştır. Buna göre; Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, karar sonuç olarak doğru olduğundan, gerekçe değiştirilerek kararın onanması gerekmiştir.