Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/3051 K.2018/651

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 numaralı bendinde.

"Harçlar Kanunu'na göre belirlenen 1.024,65-TL ilam harcından peşin alınan 512,34 -TL harcın mahsubu ile bakiye 512,31-TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına, Davalıya yükletildiği halde davacı tarafından davanın açıldığı tarihte peşin olarak yatırılan 512,34 -TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.Yargı Harçları, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir.

Buna göre, yargı işlemlerinden (1) sayılı tarifede yazılı olanlar harca tabidir. Hüküm tarihinde geçerli bulunan (1) sayılı tarife uyarınca; karar ve ilam harcı, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden "Binde 68,31" nispetinde alınır. Harç kamu düzenine ilişkin olup taraflarca ileri sürülmese de resen gözetilir.

Mahkemece, davalıdan alınması gereken karar ve ilam harcı 204,93 TL olup; davacı tarafından dava açılışında peşin olarak yatırılan harç 256,17 TL'dir ve davacı tarafından yatırılan peşin harç, karar ve ilam harcını karşılamaktadır.

Şu durumda; kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan karar ve ilam harcının, davacı tarafından peşin olarak yatırılan harçtan mahsubu ile davacı tarafından fazla yatırılan 51,24 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından peşin yatırılan karar ve ilam harcından kabul ve ret oranı dikkate alınarak 40,97 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye harcın davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle;

hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 numaralı bendinin silinerek yerine "Karar tarihi itibarıyla alınması gerekli 204,93 TL karar ve ilam harcının peşin alınan 256,17 TL. harçtan mahsubu ile kalan 51,24 TL'nin talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından peşin yatırılan karar ve ilam harcından kabul ve ret oranı dikkate alınarak 40,97 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına" ifadelerinin yazılmasına,