Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/3300 K.2018/75

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2012 gününde verilen dilekçe ile silahla kasten yaralama ve tehdit eylemleri nedeniyle haksız eylem ve kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya incelendiğinde; gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ... vasisi ...'a tebliğ edildiği, ancak şartları oluşmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi uyarınca yapılan tebligatların geçerli olmadığı, bu nedenle yeniden tebligat yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Ancak; davalı ...’ın, UYAP sisteminde bulunan cezaevi kayıtlarına göre 02/09/2016 tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan tahliye olduğu, başkaca hükümlülüğü bulunmadığı görülmektedir. TMK 471. maddesi gereğince özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar. Bu durumda; mahkemece, gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin bizzat davalı asile usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın gönderilmesi için geri çevirme kararı verilmesi gerekmiştir.