Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/3387 K.2017/7241

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; özürlü çocuğu .....'e evde bakmasından dolayı davalı anneye 2007/17 ve 2007/18 nolu genelgeler doğrultusunda engelli evde bakım ücreti ödendiğini, ancak yapılan denetim sonucu davalının bakım hizmeti verdiği ....'e ait engelli sağlık kurulu raporunun ağır engelli bölümünde "hayır" yazdığının tespit edildiğini belirterek, 10/12/2010 - 21/03/2014 tarihleri arasında davalıya ödenen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, engelli ....hakkında verilen sağlık kurulu raporlarında tutarsızlık bulunduğu, özel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %50'nin üzerinde olduğu tespit edilen özürlülerin ağır özürlü olduğunun Yönetmelikte belirtildiği, adı geçenin Yönetmeliğe göre bakıma muhtaç, sürekli ağır özürlü olduğunun kabulü gerekeceği, evde bakım hizmeti karşılığı davalıya ödenen ücretin, sosyal devlet ilkesinin bir gereği olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; evde bakım hizmeti verilen engelli ....hakkında alınan raporların bazılarında ağır engelli ibaresinin yanında “ hayır” olarak belirtildiği, mahkemece engelli hakkında verilen raporların tamamının eklenerek .... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinden engelli .... hakkında alınan 18/06/2015 tarih, 11113 sayılı sağlık kurulu raporunda adı geçenin R13-Disfaji, F70-Hafif zeka geriliği, R26.2-Yürümede zorluk, G80.4-Ataksik serebral palsi tanısı ile engel oranının % 80 olarak tespit edildiği, raporun geçerlilik süresinin ömür boyu olduğu ve raporun ağır engelli bölümüne “hayır” olarak yazıldığı görülmüştür.

Şu durumda; 2828 sayılı Kanunun "Tanımlar" başlıklı 3 maddesinde “…..d) (Ek: 01/7/2005-5378/26 md.) "Bakıma İhtiyacı Olan Engelli"; engellilik sınıflandırmasına göre resmî sağlık kurulu raporu ile ağır engelli olduğu belgelendirilenlerden, günlük hayatın alışılmış, tekrar eden gereklerini önemli ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının yardımı ve bakımı olmadan devam ettiremeyecek derecede düşkün olan kişiyi,....”

şeklinde tanımlandığı, yine 30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesinde “…. c)Bakıma Muhtaç Özürlü: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, özürlülük sınıflandırmasına göre ağır özürlü olduğu belgelendirilenlerden; günlük hayatın alışılmış, tekrar eden gereklerini önemli ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının yardımı ve bakımı olmadan devam ettiremeyecek derecede düşkün olduğu,... tespit edilenleri," denilmektedir.

Şu durumda; ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinden engelli .... hakkında alınan 10/12/2010 tarihli ve 21/03/2014 tarihli raporlarda ağır engelli bölümünde “hayır” ibaresinin bulunduğu, bu durumda engellinin yasada geçen ağır engelli şartını taşımadığı, mahkemece yargılama sırasında aynı Hastaneden alınan 18/06/2015 tarihli raporda da %80 engelli göstermesine rağmen ağır engelli olmadığının belirtildiği görülmekle, kurumca yersiz ödenen aylıkların hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bdzulması gerekmiştir.