Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/4274 K.2016/8881

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 20/05/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine (yargı yolu caiz olmaması nedeniyle) dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere,özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, idare mahkemesi kararının uygulanmamasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; polis memuru olduğunu, ... ili polis merkezinde valilik olur'una dayanılarak uygulanan 8/24 çalışma sistemine geçilmesi işleminin iptali istemi ile Şanlıurfa İdare Mahkemesinde açtığı davada, idari işlemin iptal edilmesine karar verilmesine ve iptal kararının idareye tebliğ edilmesine rağmen kararın bir süre uygulanmadığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar husumet ve yargı yolu itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davanın idari yargıda ve davalıların bağlı bulunduğu kuruma karşı açılabileceği, mahkemenin yargı yolu bakımından görevli olmadığı gibi davalıların pasif taraf sıfatlarının da bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, davanın davalıların bağlı bulunduğu kuruma karşı idari yargıda açılabileceğinden mahkemenin yargı yolu bakımından görevli olmadığı, davalıların pasif taraf sıfatları da bulunmadığı açıklanmış olmasına karşın, hüküm kısmında davanın reddine denilmiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.