Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/4610 K.2018/4470

Asıl davada davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat, karşı davada davacılar ..., ..., ..., ... tarafından davalılar ... ve ... aleyhine 12/09/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın ve karşı davanın reddine dair verilen 08/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ve karşı dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı- karşı davalılar vekili, davalıların kendilerini, müvekkilleri ile birlikte yaşadıkları İshak Ağa Villaları’nın yöneticisi ilan ettiklerini ve bu sıfatla da site sakinlerinden kendilerine site yönetimi olarak vekaletname çıkarmalarını ve başta ekonomik hususlarda elektronik postalar gönderdiklerini, site yönetimi adına yayın yapan bir internet sitesi oluşturduklarını, davacıların site yönetimine gerçekte olmayan bir aidat borcu bulunduğuna ilişkin haksız yayınlarla müvekkillerinin mali ve ekonomik durumları hakkında asılsız iddialarda bulunarak müvekkillerinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek meydana gelen manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı- karşı davacılar vekili ise, davacıların uzun bir süredir sitenin ortak giderlerine ait taahhütlerini yerine getirmediklerini, bir kaç yıldır aidat ödemekten kaçınmak suretiyle kurulmaya çalışılan düzeni bozmak için hareket ettiklerini belirterek müvekkillerinin manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, birden fazla konuttan oluşan site şeklindeki yerlerde kat malikleri kurulu tarafından bir yönetim oluşturulmaması halinde, diğer kat maliklerinin site için gerekli masrafları Borçlar Kanunu vekaletsiz iş görme hükümlerine göre hizmetten yararlanan kat maliklerinden hizmet bedelini tahsil edebileceğini ve Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/435 esas 2013/461 karar sayılı dosyasında verilen karara göre de ./..

-2-

davacı-karşı davalıların site kat maliklerine borcu olduğu sabit olup, davalı- karşı davacıların, davacı-karşı davalıların borçlarını bildirimleri gerçeğe aykırı olmadığı gibi davacı-karşı davalıların kişilik haklarına saldırı amacıyla da yapılmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine; karşı dava yönünden ise herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin deliller tartışılmadan reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın 141’nci maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup, gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

6100 sayılı HMK' nun ''Hükmün kapsamı'' başlıklı 297. maddesinde; hükümde nelerin yer alacağı belirtilmiştir. Özellikle 1. fıkranın (c) bendinde 'Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri'' kapsayacağı belirtilmiştir.

Yine Anayasa'nın 141. maddesine göre mahkeme kararlarının gerekçe ihtiva etmesi zorunludur. Zira, taraflar ancak gerekçe sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi Yargıtay denetimi de ancak kararın gerekçe içermesi halinde mümkün olabilir. Temyiz konusu kararda ise, karşı dava yönünden herhangi bir açıklama yapılmaksızın, gerekçe gösterilmeden hüküm oluşturulduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.