Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/492 K.2016/5664

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/10/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektiriri nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/ 2. maddesi gereğince, manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 10/2. maddesine göre belirlenen 1500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...'a verilmesine karar vermekten ibarettir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, reddedilen kısım yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.