Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/4938 K.2016/5807

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2014 gününde verilen dilekçe ile ihalenin feshi ve geçici teminatın iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ihalenin feshi ve geçici teminatın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin ihale yoluyla arsa satın aldığını, ihalenin feshi ile geçici teminatın iadesini istemiştir.

Davalı, davanın görev yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, talebin idari dava yoluyla görüleceği gerekçesiyle davanın yargı yolu nedeniyle görev yönünden reddine, yargılama giderlerinin görevli mahkemece değerlendirilmesine, istem halinde dosyanın görevli idare mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği ve iki hafta içinde idare mahkemesine gönderme şeklinde karar verilemeyeceği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Mahkemenin görevli olmadığından dolayı dilekçenin reddine karar verildiği takdirde dava dosyasını ait olduğu mahkemeye göndereceğine ilişkin HUMK'nun 27. ve HMK'nun 20. maddeleri, adli yargı yerleri arasındaki görev konusunda uygulama alanı bulur.

O halde, hüküm fıkrasında yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verildikten sonra dosyanın karar kesinleştiğinde iki haftalık kesin süre içinde talep halinde yetkili ve görevli idare mahkemesine gönderilmesine de karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Ayrıca, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık ..

7/1-2 maddeleri uyarınca davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması da doğru olmadığından kararın bozulması gerekir ise de anılan bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/ son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir gerekmiştir.