Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/5225 K.2019/82

Davacı ... (kendi adına asaleten ... ve ...

Kılıç'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/12/2015 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/01/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ve Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının müvekkili ...’ın dava dışı eşi ve diğer müvekkillerinin babası ile evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, müvekkilinin boşandığı eşinin intihar ettiğini, intihar etmesine davalının sebep olduğunu, diğer müvekkillerinin ise babalarının ölmesinden dolayı destekten yoksun kaldıklarını belirterek, maddi ve manevi tazminat ile dava dışı eşin davalıya sağlığındayken bağışladığı araç ve eşyaların aynen iadesini, mümkün değilse nakden tazminini, ayrıca maddi ve manevi tazminat ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının eylemlerinin davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesi incelendiğinde; davacılar, dava dışı eşin davalıya sağlığındayken bağışladığı araç ve takıların aynen iadesini, mümkün değilse nakden tazminini, ayrıca maddi ve manevi zararların ödetilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden hüküm oluşturulmasına rağmen, bağışlanan eşyaların aynen iadesi, mümkün değilse nakden tazminini talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Yukarıda anılan düzenlemeye aykırı olarak davacıların bağışlanan eşyaların aynen iadesi, mümkün değilse nakden tazminini talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamış olması doğru bulunmamış, açıklanan sebeple bu istemler hakkında da bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.