Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/5694 K.2018/2036

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemi nedeniyle haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davacı ...'in, olay tarihinde evinde dinlenirken üst katında meydana getirilen gürültü nedeniyle rahatsız olup, yukarı çıkarak komşusu davalıyı uyardığını ancak, davalının bu uyarıya, "rahatsız oluyorsan buradan taşın elimi kana bulama" şeklinde sözler söyleyerek, elindeki bıçakla davacıyı yaraladığını, davacının kızları olan diğer müvekkillerinin, babalarını kanlar içinde yerde yatarken gördüklerini, davalının ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda yaralama suçundan cezalandırıldığını belirterek, manevi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ceza dosyasında, yer alan tanık, sanık ve müşteki beyanları, dava da dinlenen tanık beyanları ve tüm deliller esas alınarak, davacının haksız tahriki nedeniyle davalının davacıyı yaraladığı, davacının kızları olan diğer davacıların da, babalarının yaralanmasını görmeleri nedeniyle üzüntü duydukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 297/2. maddesi uyarınca; (1086 sayılı HUMK 388. maddesi) hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli kararın hüküm bölümünde, davacılar yararına ayrı ayrı manevi tazminat belirlenerek hüküm altına alındıktan sonra; devamında ’’TBK madde 52 çerçevesinde taktiren tazminatın % 50 oranında indirilmesine’’ şeklinde bir ibarenin yer almış olması suretiyle HMK’nın 297/2. maddesine aykırı hareket edilmek suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmiştir. Öncelikle bu yönüyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.