Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/5937 K.2016/9171

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ile davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece davanın kabul miktarı gerekçe gösterilerek kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına .. TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin manevi tazminat davalarında vekalet ücretini düzenleyen 10/2. maddesi gereğince manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına hükmedilecek ücret, Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek; yine tarifenin 13. maddesi gereğince, avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmayacaktır.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeler gereğince davalı yararına maktu ücret olan .. TL vekalet ücretine hükmetmek gerekirken .. TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline dair verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden bozulması gerekmektedir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.