Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/6145 K.2019/379

Davacı Sağlık Bakanlığı temsilen ...

İl Sağlık Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/01/2012 ve 17/01/2014 günlerinde verilen dilekçeler ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 29/01/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asıl ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dava rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, asıl ve birleşen davada davalı doktorun kusurlu davranışı nedeni ile dava dışı kişilere ödemek zorunda kaldıkları tazminatın rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 28/10/2015 tarihli raporundaki kusur oranı esas alınarak asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından ve gerek ceza davasında gerekse eldeki dosyada aldırılan Yüksek Sağlık Şurasının 07-08/09/2006 günlü raporunda davalının 4/8, 28/01/2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda 6/8, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporunda ise 2/8 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, kusura ilişkin mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.