Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/6567 K.2018/3945

Davacı-karşı davalı ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 14/07/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat, davalı karşı davacı ... vekili tarafından ise 13/08/2015 günlerinde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda;

davacı karşı davalı ...'ın açmış olduğu maddi ve manevi tazminat isteminin vazgeçmesi nedeniyle asıl davanın reddine, davalı-karşı davacının açmış olduğu maddi tazminat konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı karşı davacı ...'ın açmış olduğu manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı karşı davalı ...’ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı karşı davacı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

b)Davalı karşı davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil ve haksız şikayet nedenleriyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada talep edilen maddi ve manevi tazminat isteminin vazgeçme nedeniyle reddine, karşı davada talep edilen maddi tazminata ilişkin istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminata yönelik istemin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı karşı davalı ...’ın maddi ve manevi tazminat talebinin reddine, davalı karşı davacının manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; ancak, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı karşı davacı yararına, asıl davada maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesine karşın vekalet ücretine hükmedilmemiş, karşı davada talep edilen manevi tazminat miktarı üzerinden nispi vekalet ücreti hesaplanarak hükmedilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6. maddesinde “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedeniyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur” hükmü bulunmaktadır. Tarifenin 13. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin

ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez", yine tarifenin 10. maddesi gereğince manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceğine dair düzenleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı karşı davacı ... Ateş yararına, asıl davada maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine ve karşı davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6., 10. ve 13. maddeleri uyarınca avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı şekilde tek ve nisbi vekalet ücretine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.