Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/6611 K.2018/3057

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/12/2013 gününde verilen dilekçe ile sahte vekaletnameye dayanan ... satış sözleşmesinin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, geçersiz vekaletnameye dayanan ... satış sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin, adına kayıtlı olan ... plaka sayılı aracın satışı konusunda dava dışı ... isimli kişiye vekaletname verdiğini, akabinde anılan kişinin sahte kimlik kullandığını öğrenerek vekaletten azlettiğini, ancak azilnameye karşın bu kişinin davalı ile ... noter satış sözleşmesi yaptığını tespit ettiklerini, satış sözleşmesine esas olan vekaletnamenin azil nedeniyle geçersiz olduğunu beyan ederek, dava dışı ... ile davalı arasında yapılan ... satış sözleşmesinin iptali isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; dava konusu aracı, trafik kaydında malik olarak görünen kişinin vermiş olduğu satışa ilişkin vekaletname ile aldığını, müvekkilinin iyi niyetli olması nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının üzerine kayıtlı bulunan aracın satışı konusunda dava dışı ... isimli kişiye vermiş olduğu vekaletnamenin azil nedeniyle geçerli olmadığı ve bu vekaletnameye dayanılarak davalı ile yapılmış olan satış sözleşmesinin de davacının gerçek iradesine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 988. maddesi; bir taşınırın emin sıfatıyla zilyedinden o şey üzerinde iyiniyetle mülkiyet veya sınırlı ayni hak edinen kimsenin edinimi, zilyedin bu tür tasarruflarda bulunma yetkisi olmasa bile korunur hükmünü öngörmektedir. Bir malın zilyedi onu başkasına emanet etmiş olmayıp çaldırma, gasp, unutma gibi bir nedenle elinden çıkarmış bulunuyorsa, üçüncü şahıs böyle bir malı iyi niyetle iktisap etmiş olsa dahi onun iktisabı geçerli değildir. Gerçekten Medeni Kanun'un 989. maddesi bu konuda açık düzenleme içermektedir. Taşınırı çalınan, kaybolan ya da iradesi dışında başka herhangi bir şekilde elinden çıkan zilyed, o şeyi elinde bulunduran herkese karşı beş yıl içinde taşınır davası açabilir.

Görülüyor ki, kanun iyi niyetin korunması hususunda emanet bırakılan mallarla sahibinin elinden rızası olmaksızın çıkan mallar arasında bir ayrım yapmıştır. Bu ayrım şu

düşünceye dayanmaktadır; malı başkasına emaneten bırakan kimse az çok risk altına girmiş ve emaneten verdiği şeyin alan tarafından başkasına geçirilmesi tehlikesini göze almış sayılabilir. Oysa bir malı rızası olmadan elinden çıkaran kimsenin böyle bir riske önceden katlandığı söylenemez. Böyle olunca bir malı iyi niyetle iktisap eden üçüncü kişinin menfaati, malı emaneten veren kimsenin menfaatine tercih edilmekte; rızası olmadan malını elinden çıkaran kimsenin menfaatine ise feda edilmemektedir.

Dosya kapsamından; davacının, üzerine kayıtlı ... plaka sayılı aracın satışı konusunda dava dışı ... isimli şahsa 08/07/2005 tarihinde noter aracılığı ile vekalet verdiği, akabinde adı geçen kişinin sahte kimlik kullandığının tespit edilmesi üzerine 11/07/2005 günü saat 08.30 da vekaletten azlettiği, dava dışı bu kişi tarafından da aynı gün saat 10.00 da davalı ile noter satış sözleşmesi yapıldığı anlaşılmıştır.

Davaya konu aracın zilyetliği, dava dışı ... isimli şahsa verilen ve satış yetkisi içeren vekaletnameye istinaden devredilmiş, bu anlamda ... davacının elinden rızası ile çıkmıştır.

Her ne kadar davacı tarafından vekaletin azil nedeniyle geçersiz olduğu iddia edilmişse de; bu hususun davalının bilgisi dahilinde olduğu ispat edilememiş ve olayla ilgili dosyaya sunulan deliller birlikte değerlendirildiğinde davalının, davacıyı zarara uğratmak istediği yönünde bir delil bulunmadığından iyi niyetli kabul edilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Kaldı ki mahkemece anılan davalının iyiniyetli olmadığı yönünde bir tespit yapılmamıştır.

Şu durumda; TMK ‘nın 988. maddesi gereğince iyiniyetli olan davalının, dava konusu aracın mülkiyetini kazandığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.