Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/714 K.2016/4858

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/05/2011 gününde verilen dilekçe ile tespit ve hükmün yayımlanmasının istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen 27/10/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/04/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Cumhuriyet savcısı olan davalının hukuki sorumluluğu nedeniyle tespit ve hükmün yayımlanması istemine ilişkindir. Mahkemece görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda görevli mahkemenin Ağır Ceza Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davacının yetkili ve görevli Ağır Ceza Mahkemesinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş ise de görevli olarak belirlenen mahkemenin aynı yargı yoluna ait olması nedeniyle HMK'nın 20. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine biçiminde hüküm kurulması gerekirken yanılgıya düşülerek yetkili ve görevli mahkemede dava açmada muhtariyetine denilmiş olması doğru değil ise de anılan yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.