Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/7144 K.2018/4159

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/06/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat istemlerinin davacı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat istemlerinin davacı ... yönünden kısmen kabulüne ve davalılar ..., ..., ... hakkındaki davanın reddine dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinde, davalı ...'in ve ...'nün bilinen en son adresine çıkartılan ve iade olunan bir tebligat bulunmadan, gerekçeli kararın doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Davalı ...'e ve davalı ...'ye yapılacak tebligat yönünden izlenecek yol; öncelikle Tebligat Kanunu 10. maddesi gereği en son bilinen adrese tebligat çıkartılması, şayet bu adrese çıkan tebligat evrakı iade edilecek olursa adres kayıt sistemindeki adresine mernis adresi olduğuna dair şerh düşülmeksizin normal yollardan tebligat çıkartılması, bu tebligatta iade olunursa son aşamada Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre adresin adres kayıt sistemindeki adres olduğuna dair şerh düşülerek bu madde hükümlerine göre tebligat yapılması gerekmektedir.

Anılan davalılara yapılan tebligat, açıklanan yasa maddelerinde belirtilen usul izlenmediğinden geçersizdir.

Davalı ... 'ye yapılan gerekçeli kararın tebliği ise, Tebligat Kanununun 21/1 maddesine göre yapılmak istenilmiş olup, tebliğ belgesinin incelenmesinde; ''Muhatabın belirtilen adreste tevziat saatlerinde bulunmadığı, no:14'e sorulduğu ve no:14'ün beyanına göre muhatabın geçici olarak yazılan yere gittiği, tebligat evrakının ise Küçükçamlıca Mahalle muhtarına imzası karşılığında teslim edildiği" açıklamasına yer verilmiştir. Halbuki.

Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde, bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesi ve imzasının alınması gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir.

Komşunun ismi tespit edilip imzası alınmadan yapılan tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21/1 ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliğinin 30 ve 35. maddelerine göre usulsüzdür.