Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/7690 K.2019/736

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 21/05/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına haksız saldırıdan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalı ...'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Dava, davalı eşin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı eşin, davalıya yönelik ağır hakaretlerde bulunduğunu, evliliği devam ederken davalı eşin davalı ... ile birliktelik yaşamaya başladıklarını, bu durumu öğrenmesi üzerine davalı eş ... ile aralarında arbede yaşandığını, ceza mahkemesince yapılan yargılamada kasten yaralamadan ve ruhsatsız silah taşıma suçundan ceza aldığını ve kesinleştiğini, bu durumun davacının sosyal ve kişilik değerlerine saldırı oluşturduğunu belirterek oluşan manevi zararının davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, görülen boşanma davasına ilişkin dosyanın incelenmesinde; davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/06/2013 tarihinde ... 1. Asliye Mahkemesi(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)’nin 2013/426 esas sayılı dosyası ile boşanma davası açıldığı, davalı ... tarafından 15/07/2013 tarihinde cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesi ile karşı dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda 18/02/2014 tarihinde tarafların boşanmalarına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından 28/10/2014 tarihinde onanmasına karar verildiği ve karar düzeltme yoluna başvurulmayarak 18/12/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 185. maddesine göre, evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur ve eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar. Davaya konu olayda da davacı evlilik birliği devam ederken davalı eşinin sadakat yükümlülüğüne uymadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür. Davanın konusu, Aile Hukukundan kaynaklandığına göre, açılan bu davaya 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir.

Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114 ve 115. maddesi gereği dava şartlarındandır. Bu nedenle de yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir. O yerde ayrı bir aile mahkemesi varsa uyuşmazlığın aile mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekir.

Eldeki dava sadakatsizlik sebebiyle, manevi tazminat istemine ilişkin açıldığına göre davalı eş aleyhine açılan davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekirken kanunun emredici düzenlemesine aykırı şekilde uyuşmazlığın genel görevli Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.