Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/7993 K.2018/6073

Davacılar ..., ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/11/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların manevi tazminata dair temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların maddi tazminata dair temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacılar ... ve ... bakımından manevi tazminat istemlerinin reddine, davacı ... ’nun maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili ...’nun reşit olmadan davalı ... ile resmi nikah olmaksızın evlendirilmesi neticesinde kızlığının bozulduğunu ve müvekkilinin bu sebeple iyi bir evlilik yapma şansını kaybettiğini belirterek müvekkili ... için maddi ve manevi tazminat ile müvekkilleri ... ve ...’nun davacı ...’nın anne ve babası olarak manevi olarak yıprandıklarını belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar ... ve ...’nun manevi tazminat taleplerinin davacı ...’nın evlendirilmesinde kusurları olması sebebiyle manevi tazminat talep edemeyecekleri gerekçesiyle reddine ve ... bakımından kızlığını yitirdiği ve istediği kişiyle evlenme şansını büyük ölçüde kaybettiği gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte buluna 818 sayılı BK.'nun 41. (TBK'nın 49.) maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunması gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu eylemin yol açtığı iddia edilen somut bir maddi zararın oluşması söz konusu değildir. Bu haliyle, maddi tazminat sorumluluğu için zararın doğması gerekirken ve dava konusu olayla davacının somut bir maddi zararı doğmadığından maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.