Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/875 K.2018/4911

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile taşınmazın eski hale getirilmesi ve tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/06/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asıl ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, mala zarar verme nedenine dayalı eski hale getirme ve maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; tarafların aynı taşınmazda paylı mülkiyet sahibi olduklarını ve aralarında rızai taksim yapıldığını, davalının kendi arazisine ulaşmak için oldukça geniş mesafeli bir yol açtığını, bu eylemi nedeniyle davacının mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırıldığını belirterek, davalının taşınmazın davacı tasarrufunda bulunan kısmına müdahale edip hem orada duvar inşaatı için hazır hale getirdiği sanatsal yapı taşı niteliğindeki duvar taşına zarar vermesi, hem de taşınmazın fiili durumunda değişiklik yapmış olması nedeniyle taşınmazın eski hale getirilmesi ve oluşan zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, taşınmazda fiili taksimin söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde söz edilen sanatsal yapı taşı niteliğindeki kesme duvar taşlarının böyle bir taşınmazda bulunmasının mümkün olmadığını, sadece kendi taşınmazına ulaşmak için eskiden beri var olan yolu genişlettiğini, davacıya ait taşınmaza bir zarar vermediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosyadaki bilgi ve belgelerden. 22/04/2013 tarihli inşaat mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerin yer aldığı bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan raporda, “...yol dolgu alanı olarak müdahale edilen kısmın zemininde herhangi bir tarımsal faaliyet olmayıp boş arazi vasfında olduğu, şu an araba yolu olarak kullanılan ve taş dolgu yapılan alanın da öncesinde çukur halde olduğu...” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde; davaya konu alanda öncesinde bir tarımsal faaliyet yapılmadığı ve dolayısıyla bir gelir kaybı da olmadığı, hatta davacının da kabulü olduğu şekilde alandan taş ocağı olarak da faydalanıldığı halde, boş arazi vasfındaki alan için 3.998,37 TL miktarında bir yıllık tarımsal gelir kaybı hesabı yapılması ve davacı zararı olarak davalıdan tazminine karar verilmesi doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b)Davalı tarafından genişletilen yoldan halihazırda davacı taraf da faydalanmaktadır. Şu halde; yolun kullanımından davacı da bir yarar elde ettiğine göre açıklanan yönler ve arazinin kullanım biçimi de gözetilerek, tahsiline karar verilen zarar miktarından BK 43-44 maddeleri (TBK. Madde 51-52) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.