Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/9100 K.2016/11770

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/3 maddesi gereğince; manevi tazminat davasının tümden reddine karar verilmesinde, avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. Yerel mahkemece dava tümden reddedildiğine göre yukarıdaki yasal düzenlemeler göz önüne alınarak davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hiç hükmedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.