Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/9918 K.2018/6647

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacılardan ... ile davalının bu davacıya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, 04/01/2015 tarihli ... Gazetesinin ... ekinde davalı tarafından kaleme alınan “... ?” başlıklı köşe yazısı ile haklarında çirkin itham, hakaret ve iftiralarda bulunulduğunu, davalının zarar verme kastıyla hareket ettiğini belirterek uğradıkları manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, haberin görünen gerçeğe uygun olduğunu, davacıların kişiliğini hedef alan hiçbir ibareye yer verilmediğini, çıkan ses kayıtlarının ardından bu söylentinin hızla yayıldığını ve birçok gazete, televizyon ve sosyal medyada kamuoyuna duyurulduğunu, yazıyı kamuoyuna daha önce birçok yazılı ve duyurulmuş olan söylentilerden ve haberden yola çıkarak kaleme aldığını, haberin iddialardan ibaret olduğunun açıkça vurgulandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazı içeriğinin hukuka uygunluk sınırları içerisinde olmadığı, davacıların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiş, ancak davacılardan ... vekili 28/12/2017 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir (Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 307. maddesi) ve davanın her aşamasında nazara alınabilir. Niteliği gereği karşı tarafın kabulüne bağlı olmayan tek taraflı irade beyanı ile davayı sonuçlandıran ve kesin hükmün sonuçlarını doğuran bir usul işlemidir. Davadan feragat edilmesi nedeniyle öncelikle davadan feragat hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davalının davacılardan ...’a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu yayın tarihinde yayın içeriğinde yer alan konularla ilgili ifadeler çeşitli basın yayın organlarında ele alınmıştır. Bu haliyle yayının görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, yayında yer verilen ifadelerin adı geçen davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olmadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.