Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/1548 K.2019/5261

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava; evlilik dışı birliktelik ve davalının haksız eylemleri sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının, davalının sahibi olduğu emlak ofisinde çalışmaya başladığını, ancak sigortasının yatırılmadığını, kararlaştırılanın tutarda maaş alamadığını, davalının, inşaatı devam eden siteden bir daireyi davacıya vermeyi taahhüt ettiğini;

ancak bu taahhüdünü de yerine getirmediğini, davalının davacının zor durumundan yararlandığını, karı koca ilişkisi yaşamaya zorladığını, bu ilişki nedeni ile hamile kaldığını, bebeği dünyaya getirmek istemişse de davalının buna yanaşmadığını, bu nedenle kürtaj yaptırmak zorunda kaldığını, tüm bunlardan sonra alacağını tahsil edebilmek ümidiyle davalının yanında çalışmaya devam ettiğini, geçirdiği operasyon nedeni ile ruhsal çöküntü yaşadığını, onuru ve gururunun zedelendiğini, ayrıca davalının taahhüt ettiği daireyi ve parayı da alamadığını belirterek kişilik haklarının saldırıya uğraması nedeni ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; davacının kişilik haklarının zarar görmesi nedeni ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı olay tarihi itibari ile ergin olup davalı ile yaşadığı evlilik dışı birlikteliğin sonuçlarını kavrayabilecek durumdadır Davalının kendi rızasıyla ilişki kurduğu ve bu ilişki sonucu hamile kaldığı anlaşıldığından kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminatın yasal koşullarının oluştuğundan söz edilemez. Davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle verilen kararın bozulması gerekmiştir.