Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/1792 K.2019/5343

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalılar İspark-İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. AŞ ve ... aleyhine 27/02/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin kabulüne dair verilen 03/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Tic. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. (İspark)’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı İspark'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı İspark vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı İspark çalışanı ...’ın park meselesi yüzünden çıkan tartışmada davacıyı kasten yaraladığını, bu eylemi sebebiyle davacının çalışamadığını, burun kırığı sebebiyle ameliyat olması gerektiğini belirterek yaralanma eylemi nedeniyle oluşan geçici iş göremezlik tazminatı ile ameliyat giderlerine ilişkin maddi tazminat istemlerinde bulunmuştur.

Davalı İspark vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 01/09/2014 ve 21/11/2015 tarihli bilirkişi raporları alınmıştır. Hükmün gerekçesinde; yeterli, denetime elverişli ve dava konusunu çözer nitelikte olduğu anlaşılan bilirkişi raporları uyarınca hüküm kurulduğu, davacının kazanç kaybına dayalı zarar miktarının 4.922,23 TL olduğu, tedavi giderine ilişkin kazanç kaybının ise 2.656,00 TL olduğu bildirilmiş ve taleple bağlı kalınarak 6.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı hakkında davacıyı kasten nitelikli yaralama eylemi sebebiyle Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2007 tarih 2006/1226 esas 2007/754 karar sayılı dosyasında 1/4 oranında haksız tahrik indirimi uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu ve hükmün ertelendiği, süresinde yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden aldırılan 14/06/2013 tarihli rapora göre davacının olay nedeniyle maluliyetine mahal bulunmadığı, iyileşme süresinin ise olay tarihinden itibaren 15 güne kadar uzayabileceği tespit edilmiştir.Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında tazminat miktarı; davacının esas alınacak ücreti açısından ihtimalli olarak hesaplanmıştır.

Mahkemenin atıf yaptığı bilirkişi raporlarında hesaplanan tazminat miktarları ile hükümde tahsiline karar verilen miktarlar birbirinden farklıdır. Mahkemece hüküm altına alınan tazminat miktarlarının nasıl belirlendiği de gerekçeden anlaşılamamaktadır.

Dosya kapsamından, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 14/06/2013 tarihli raporu ile, davacının 25/03/2006 tarihinde darp sonucu oluştuğu bildirilen arızasının maluliyetine sebep olmadığının, iyileşme (iş göremezlik) süresinin ise olay tarihinden itibaren on beş güne kadar uzayabileceğinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılması gereken; anılan rapor ile belirlenen geçici iş göremezlik süresine göre davacının maddi zararının bilirkişiye tespit ettirildikten sonra bu kalem zararı ile ameliyat tedavi giderleri toplamına hükmetmektir. Mahkemece, hüküm kurmaya elverişli olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.