Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/1883 K.2019/5934

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/08/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasının davacı ... yönünden reddine, diğer davacılar yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'in tüm, diğer davacılar ..., ... ve ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacılar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı ... yönünden maddi tazminat davasının reddine, diğer davacılar yönünden maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalının olay tarihinde davacıların murisi ...'ı silahla vurmak suretiyle öldürdüğünü, bu olaya ilişkin yapılan ceza yargılamasının devam ettiğini, müvekkillerinin murisinin ölümü ile destekten yoksun kaldıklarını ve manevi çöküntü yaşadıklarını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı ... yönünden maddi tazminat davasının reddine, diğer davacılar yönünden maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu'nun 47 (TBK 56) maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç

edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, olay tarihi, davacıların ölene yakınlığı, eylemin kasten gerçekleşmesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacılar ..., ... ve ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.