Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/2020 K.2017/8211

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/08/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten adam öldürmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2013 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/12/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davacılar adına gelen olmadı.

Karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldi. Davacılar vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten adam öldürmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...'in müteveffa ...'i üzerine araba sürerek kasten öldürdüğünü, ...'nin anne ve babası olan davalılar ... ve ...'in davacılara karşı hem velayeten, hem de olay tarihinde reşit olmayan davalı küçük üzerinde koruma ve gözetim görevinden dolayı kusursuz olarak sorumlu olduklarını iddia ederek oluşan maddi ve manevi zararlarının davalılardan tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar vekilleri, olayın mekanda yaşanan tartışma sonucu meydana geldiğini davalı ...'nin bir kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesinde ev başkanının, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Davalılar ... ve ..., olay tarihinde 18 yaşından küçük olan ...'in anne ve babası olup dava, 4721 sayılı TMK. 369. maddesi kapsamında ev başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı’ndan kaynaklanan bütün davalara aile mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Bu haliyle uyuşmazlığın aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir". Aynı Kanunun 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır, 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada re'sen gözetilmesi gerekir.

Dosya kapsamına göre, davaya bakma görevi aile mahkemesine aittir. Dava şartı yokluğu nedeniyle davanın görev yönünden usulden reddi gerektiği halde uyuşmazlığın esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.