Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/296 K.2019/3178

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 08/11/2013 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı vekilinin ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, mahkemece maddi tazminat istemi bakımından kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verildiği, davalı lehine, reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı dikkate alınarak yapılan hesaplama ile nispi vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinde maddi tazminat talepleri bakımından “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası,

dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” ve aynı tarifenin 10. maddesinde manevi tazminat talepleri bakımından “Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” denilmektedir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kısmen ve manevi tazminat isteminin tamamen reddine karar verilmiş olması ve yukarıda bahsi geçen düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; maddi tazminat isteminin reddedilen kısmı bakımından davalı lehine nispi ve manevi tazminatın tamamen reddi halinde ise maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddedilen miktarları dikkate alınarak nispi vekalet ücretinin takdiri usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir ise de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan HMUK'un 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.