Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/347 K.2019/5423

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı Galatasaray Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar AŞ aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili. 05/08/2004 tarih ve 25544 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik gereğince futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın % 7 sinin Genel Müdürlük payı olarak davacı hesabına ödenmesi gerektiğini,

04/08/2012 tarihinde İzmir Atatürk Stadyumunda Galatasatay ile Lazio spor kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılatın %7 sine tekabül eden payın davalı tarafından 15/07/2013 tarihinde kurumlarına ödendiğini ancak Sayıştay denetçileri tarafından kurumlarında yapılan inceleme neticesinde eksik ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalı tarafından hasılat çizelgelerinin istenmesi durumunda alacak miktarının tespit edilebileceğini belirterek, kurum zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Biletix Bilet Dağıtım Basım ve Tic. AŞ tarafından bilet satışından elde edildiği bildirilen hasılata göre düzenlenen Sayıştay Başkanlığı'nın 2012 yılı yargı raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) Adı geçen Yönetmelik’in 8. maddesinde, Türkiye Futbol Federasyon Başkanlığı tarafından Genel Müdürlüğe ait tesislerde düzenlenen (intifa hakkı verilen tesisler hariç) resmi ve özel profesyonel her türlü futbol müsabakalarında ve yurt içindeki temsili ve milli futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın hesap ve dağıtımının 7. madde ve Ek-2 tablo esaslarına göre yapılacağı, intifa hakkı verilen tesislerde ise müsabakaların net hasılatının sadece % 7 sinin Genel Müdürlük payı olarak Genel Müdürlük hesabına ödeneceği düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece, dava konusu maçın oynandığı stadyumun, davalı şirkete intifa hakkı verilmek suretiyle kullandırılan bir tesis olmadığı için net hasılat üzerinden değil, hasılatın tamamı üzerinden %7 oranındaki payın davacı hesabına yatırılması gerektiğinin gerekçelendirildiği ancak dosya içerisinde müsabakanın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumu üzerinde davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, açıklanan Yönetmelik hükmü gereğince, maçın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumuna ilişkin davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

b) Hükme esas alınan Sayıştay Başkanlığının 2012 yılı yargı raporunda, davaya konu futbol müsabakasına ilişkin sadece Biletix Bilet Dağıtım Basım ve Ticaret AŞ tarafından gönderilen hasılat çizelgeleri esas alınarak alacak miktarı belirlenmiştir. Yönetmelik’in 7. maddesinde bilet satışlarından elde edilen genel hasılattan düşülmesi gereken giderlerin neler olduğu sayılmıştır.

Mahkemece, 04/08/2012 tarihinde İzmir Atatürk Stadyumunda Galatasatay ile Lazio spor kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılattan yukarıda belirtilen Yönetmelik’in 7. maddesinde sayılan giderler düşülmek suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.