Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/400 K.2017/1822

Davacı ... vekili tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 04/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının temyiz itirazları yönünden; Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı vekiline gerekçeli karar 29/04/2015 tarihinde, davalının temyiz dilekçesi ise 26/05/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. HUMK’un 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra 19/07/2016 tarihinde temyiz ettiğine göre davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından kapsamında kamulaştırılan sahanın dışına çıkılarak, harfiyat ve moloz dökülmek suretiyle taşınmazına zarar verildiğini, taşınmazının toprak bütünlüğünün bozulduğunu ve ekonomik verimliliğinin azaldığını belirterek, eski hale getirme ve ürün kaybı bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından kamulaştırma sahası dışına çıkılarak davacının taşınmazına zarar verildiğinin kabulü ile dava tarihindeki taşınmazın yer bedelinin eski hale getirme masraflarından az olduğu gerekçesiyle taşınmazın belirlenen değerinin ve davacının ürün kaybı zararının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda; davaya konu edilen taşınmazın sürüm rayiç değerlerinin belirlenmesinde mahalli bilirkişilerin, alım satımcıların ve bitişik parseldeki taşınmaz sahiplerinin beyanlarından faydalanıldığı belirtilerek taşınmazın m² birim değerinin 8,00 TL olarak alındığı ve buna göre taşınmazın kıymetinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Benimsenen bu yöntem davaya konu taşınmazın değerinin belirlenmesi yönünden uygun değildir. Davaya konu taşınmaz tarım arazisi olduğuna göre

./..

-2-

zirai gelir metoduna göre taşınmazın kıymetinin takdir edilmesi gerekir. Şu durumda, mahallinde yeniden keşif icra edilerek taşınmazın değerinin zirai gelir metoduna göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.