Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/4296 K.2018/365

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Su ve Kanalizasyon (...) Genel Müdürlüğü aleyhine 21/01/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, evinin kanalizasyon borularının tıkanması üzerine davalı ekibi tarafından arızanın giderilmesi amacıyla yapılan çalışma sırasında evin elektrik, telefon ve su hatlarının zarar gördüğünü, gelen elektrik ekibi tarafından yapılan tamir sonrasında ise elektrik hattındaki arızanın giderildiğini fakat tamir sırasında aşırı elektrik yüklenmesi nedeniyle evdeki elektonik eşyalarının zarar gördüğünü ve zararın tahsili amacıyla ... . İcra Müdürlüğünün 2013/238 esas sayılı takip dosyasında takibe geçildiğini ve davalının vaki itirazı nedeniyle takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Tüketici mahkemesi sıfatıyla, bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun'un 3. maddesinde "mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder".

Satıcı; "kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar." Tüketici ise "bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde, 28/11/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan ve yasanın Yürürlük başlıklı 87. maddesi uyarınca yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra yürürlüğe gireceği belirtilen ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 1. maddesinde de, bu Kanunun amacı; kamu yararına uygun

olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarını koruyucu, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı, tüketiciyi aydınlatıcı ve bilinçlendirici önlemleri almak, tüketicilerin kendilerini koruyucu girişimlerini özendirmek ve bu konulardaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmeleri teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemek şeklinde açıklanmış, aynı kanunun "Tüketici Mahkemeleri" başlığını taşıyan 73/1. maddesinde.

"Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir." hükmü düzenlenmiştir.

3/1-l maddesinde ise tüketici işlemi, "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem" olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin olay ve dava tarihinden yürürlükte olan 4077 sayılı Kanun ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki ilişkinin olması gerekir. Eldeki uyuşmazlığın temelinin haksız fiilden kaynaklanması ve taraflar arasında her iki Kanun'da tarif edilen şekilde bir hukuki ilişki bulunmaması nedeniyle davaya bakma görevinin genel görevli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek, davanın Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp sonuçlandırılması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.