Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/498 K.2017/2035

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 23/02/2005 gününde verilen dilekçe ile alacağın tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine, davalıların başkan ve yönetim kurulu üyeleri olduğunu, ve 1999/2 esas, 2001/2 karar sayılı ilamı ile kapatıldığını, tüm malvarlığının 2820 sayılı eçmesine karar verildiğini, 24/01/2001 tarihli basit raporu ile usulüne uygun yapılmayan harcamaların tespit edildiğini ileri sürerek, yapılan harcamaların karşılığı olan 5.646,10 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,2820 Sayılı maddesinde bir siyasi partinin kapatılması ve tasfiyesi ile ilgili davanın görüleceğinin belirtildiği; ayrıca sayılı karar ile kesin şekilde hakkında kapatma kararı verilen Fazilet Partisinin tasfiyesi ve kesin hesabı ile malvarlığının Yasasına uygunluğu konusunda kesin şekilde karara bağlandığı ;bu durumda hem dava konusu olayla ilgili olarak daha önceden verilip kesinleşen bir mahkeme kararı hem de görevi kapsamında olmayan bir davanın açılmış olması nedeniyle öncelikle hangi kararın verileceği hususu değerlendirildiğinde kesin hüküm nedeniyle red kararını ancak ilgili görevli tarafından karar verilebileceği gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı hazine, kapatılan siyasi parti yöneticileri tarafından yapıldığı iddia edilen usulsüz harcamalardan kaynaklanan zararı talep ettiğinden, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yeri görevlidir. Mahkemece işin esasına girilerek, toplanan delillere uygun karar verilmesi gerekirken, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

./..

-2-