Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/5098 K.2018/178

Davacı ... Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 27/05/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/09/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız hacizden kaynaklanan maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından dava dışı ... ... Kaplar ve Isı San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yaptırılan ve vakum değerlerinin kontrol edilmesi için emaneten anılan şirketin fabrikasına bırakılan oksijen depolama tankının, davalı tarafından dava dışı şirketin borcu nedeniyle haczedilerek muhafaza altına alındığını, icra mahkemesi tarafından istihkak iddialarının kabulüne karar verildiğini, davalı tarafından muhafaza altına alındığında tam ve kusursuz olan tankın 4 sene sonraki teslimi anında eksik ve hasarlı olduğunu, müvekkilinin tankı teslim alamadığından zarara uğradığını, tamir ve kira kaybından oluşan zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı borçlu aleyhine haciz ve ek haciz işlemi uygulandığını, bu hacizler sırasında dava konusu tankın da haczedildiğini, daha önce haczedilen menkul mallar kaçırıldığı için 09/09/2008 tarihinde haczedilen malların da kaçırılmaması amacıyla muhafaza altına alınarak yediemine teslim edildiğini, haciz yapılan adres borçluya ait olmakla, adreste bulunan malların da borçluya ait olacağının karine olduğunu, bu kapsamda müvekkili şirketten söz konusu haciz ve muhafaza işlemi nedeniyle tazminat talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2014 tarihli karar, Dairemizin 29/03/2016 tarih, 2015/3390 esas, 2016/4113 karar sayılı ilamı ile “ ....Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafça sunulan, davacı ile dava dışı şirket arasında 01/09/2008 tarihinde düzenlenmiş olan ve davaya konu edilen kriyojenik tankın kiralama ve

likit argon satışına ilişkin sözleşmeye göre tankın aylık kirasının 900 TL+KDV olduğu bununda kadri maruf olduğu belirtilerek hesaplama yapılmış ise de, kira bedelinin ne olabileceği konusunda hiçbir araştırma yapılmadan sunulan sözleşmedeki bedelin kabulü ile zarar kapsamının belirlenmesi doğru değildir.

Mahkemece haciz tarihi ve dava konusu tankın özellikleri de belirtilerek o tarihlerde aylık kira bedelinin Ticaret Odası, akaryakıt şirketleri gibi ilgili yerlerden sorularak sonucuna göre kira kaybının belirlenmesi gerekirken, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. b) ....Somut olayda, açıklanan yönler ve dava konusu tankın dava dışı borçlunun elinde haczedilmiş olması,

borçlu tarafından tankın davacının siparişi üzerine imal edildiği ve mülkiyetinin davacıya geçtiği yönünde haciz sırasında herhangi bir beyanının olmaması gözetildiğinde tahsiline karar verilen zarar miktarından BK 43-44 maddeleri (TBK. Madde 51-52) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.” şeklindeki gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece bozma ilamında belirtilen ‘‘haciz tarihi ve dava konusu tankın özellikleri de belirtilerek o tarihlerde aylık kira bedelinin Ticaret Odası, akaryakıt şirketleri gibi ilgili yerlerden sorularak sonucuna göre kira kaybının belirlenmesi’’ hususları araştırılmadan; ilk karara dayanak teşkil eden yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile yeniden karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.