Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1249 K.2018/6003

Davacılar ... ve ... vekili Avukat Uzay Uzun tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 14/04/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir.

Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...’nın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davacılardan ...’nun sürücülüğünü yaptığı araca, 25/01/2005 tarihinde davalıların sürücü ve işleteni olduğu ... plaka sayılı aracın çarpması neticesinde davacıların yaralandığını; olayda davalılardan ...’nın tam kusurlu olduğunun Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporu ile tespit edilip, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/254 esas sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğini, müvekkillerinin bu olay nedeniyle iş göremezlik ve tedavi giderine ilişkin maddi ve manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 16/06/2014 tarihli raporu doğrultusunda iş göremezliğe ilişkin düzenlenen hesap raporu hükme esas alınarak, davacılardan ...’nun hesap edilen tüm zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığı gerekçesi ile anılan davacının maddi tazminat talebinin reddine; davacılardan ...’nun ise maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; davacıların yargılama aşamasında vefat etmeleri nedeniyle yargılamaya dahil edilen mirasçılar lehine trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle hüküm tesis edilerek, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dosya kapsamından; davacılar İsmail ve ...’nun yargılama aşamasında vefat etmesi nedeniyle, mirasçılar tarafından, murisleri adına davaya devam edilmiştir.

Eldeki davada, trafik kazası sonucu yaralanan ... ve ... tarafından kendi yaralanmalarına bağlı olarak manevi tazminat talep edilmiş ve mirasçıları tarafından da, bu talebin takibi yapılmış olmasına karşın; mahkemece, bu durum gözetilmeden, sanki kararda yaralananların yargılama sırasında ölmeleri nedeniyle mirasçıların bu ölümden dolayı manevi tazminat istemleri olduğu değerlendirilerek TMK'nin 26. maddesine aykırı olarak talepten başka şeye hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Şu durumda, mahkemece yargılama sırasında ölen davacılar ...ve ...'nun dava konusu edilen trafik kazasındaki yaralanmalarından kaynaklanan manevi tazminat istemleri değerlendirilmelidir. Bu yön gözetilmeden ölüm nedeniyle mirasçılar yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.