Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1258 K.2019/5019

Davacı Hanife Yaman (kendisine asaleten) ... adına vesayeten vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/08/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 29/07/2010 günü, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu aracın, Dereköy yönünden Kırklareli yönüne bölünmüş yolda seyrederken, olay yerindeki kavşağa süratli biçimde geldiğinde, sağındaki tali yoldan, geçiş önceliğine riayet etmeden giren müvekkilinin desteğinin idaresinde bulunan motorsikletin, davalı idaresindeki araçla çarpışması neticesinde, müvekkilinin desteğinin hayatını kaybettiğini, olaya ilişkin alınan 21/02/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre davalı sürücünün tali kusurlu bulunduğunu, ayrıca olay nedeni ile davalı hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda mahkumiyetine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini beyan ederek müvekkilinin uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Türk Medeni Kanunu'nun 6. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddelerine göre, davacı iddiasını ispatla mükellef olduğundan ve dava konusu olayda manevi zararını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davalı ...'ün Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/167 esas sayılı dosyası ile taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda, mahkumiyetine karar verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Türk Borçlar Kanunu’nun 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. ) maddesi uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; hem öğretide hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

Şu halde, mevcut delillere göre davalı ...'ün dava konusu haksız eylemi gerçekleştirdiği sabit olduğundan, davanın esasına girilerek TBK'nın 56/2. maddesine göre uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.