Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1753 K.2019/5473

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 27/10/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili ile ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'ın idaresindeki ...plaka sayılı hat minibüsünün, davacının yolcu olarak bulunduğu, dava dışı Mehmet Demir'in idaresindeki bisiklete çarparak davacının başından, omzundan ve göğüs kısmından yaralanmasına neden olduğunu, davacının yaralanma nedeniyle hastanede tedavi gördüğünü, başındaki yara nedeniyle unutkanlıklarının başladığını, kaza tarihinde nişanlı olan davacının kaza nedeniyle evliliğini ertelemek zorunda kaldığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, 31/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda özetle; davacının yaralanmalarının hayatı tehlikeye neden olacak nitelikte olmadığı, lezyonların 15 günde tamamen şifa bulacağı, Ödemiş Ziraat Odası'nın 08/04/2015 tarihli yazısı dikkate alındığında davacının 15 günlük iyileşme süresindeki kazanç kaybının 1.200,00 TL olduğu, dosyadaki trafik bilirkişisi kusur raporunda davalı ...'ın %20 kusurlu olduğunun belirtildiği dikkate alındığında davalıların sorumlu olduğu miktarın 240,00 TL olduğu, 11/11/2014 tarihli sosyo-ekonomik durum tutanağı dikkate alındığında da 15 günlük iyileşme süresindeki kazanç kaybının 423,00 TL olduğu,

bu durumda kusur oranına göre davalıların sorumluluğunun 84,60 TL olacağını bildirilerek davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarı konusunda 240,00 TL ve 84,60 TL olmak üzere iki farklı ücret belirlenmiştir.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin talep yönünden bilirkişi raporları benimsenmiş olmasına rağmen dosya içeriğiyle ve yukarıda bahsedilen bilirkişi raporlarıyla uyuşmayan miktarda maddi tazminata hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 56. maddesi (BK md.47) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, olayın oluş şekli ve tarafların kusur durumu ile yukarıda anılan ilkeler bir arada gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt seviyede manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.