Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1921 K.2019/5946

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/07/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2016 günlü karara karşı davacılar vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede;

davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm tesis edilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Davacılardan ... ve ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2017 yılı için 41.530,00 TL dir. HMK’nın 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 41.530,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00’er TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince istemin kısmen kabulü ile anılan davacılar yararına ayrı ayrı 25.000,00‘er TL manevi tazminata hükmedilmiş, davacılar vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılardan ... ve ... yönünden davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davacılar ... ve ... yararına 15.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karara karşı da davacılar vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacılar ... ve ... lehine hükmedilen ve temyize konu edilen miktarlar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde, davacılar ... ve ... lehine takdir edilen manevi tazminat yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, anılan davacıların temyiz itirazlarının HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılardan ...’nin temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince onanması gerekmektedir.