Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2142 K.2019/6187

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü aleyhine 18/02/2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ... Belediyesi İETT İşletme Genel Müdürlüğü adına kayıtlı ve davalı ... sevk ve idaresindeki otobüsün davacı ...’ın oğlu ve diğer davacıların kardeşi ...'ın sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde vefat ettiğini, olay sebebiyle davacılardan anne ...’ın desteğini kaybettiği gibi davacıların yakınının vefatı sebebiyle büyük üzüntü duyduklarını belirterek maddi, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kusur ve hesap yönünden alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 47. maddesi (Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para miktarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, olay tarihi, olayın gelişim şekli, davalıların kusur durumu, davacıların desteğe yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelenmesinde; davacılar vekilinin dava dilekçesinde kazaya karışan otobüsün zorunlu trafik sigortasını yapan ... Sigorta AŞ tarafından 5.149,00 TL’nin davacılardan ...’a ödendiği ve yapılacak maddi tazminat hesabında dikkate alınmasını talep ettiği, ihbar olunan ...

Sigorta AŞ’nin beyan dilekçesinde adı geçen davacıya ödeme yapıldığının bildirilmesine karşın 22/05/2015 tarihli Avukat ... tarafından hazırlanan hesap raporunda sigorta şirketi tarafından ödemeye ilişkin belgelerin dosyada olmaması sebebiyle hesaplanacak destek tazminatından tenzilinin yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre; mahkemece sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeye ilişkin hususun araştırılması dava konusu edilen destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir ödeme söz konusuysa yapılan ödemenin güncellenerek hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından tenzili ile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Kararın bu sebeple de bozulması iktiza eder.